คนนับหมื่นนับพันคน ก็ย่อมมีความกลัดกลุ้มนับหมื่นนับพันอย่าง

คนนับหมื่นนับพันคน ก็ย่อมมีความกลัดกลุ้มนับหมื่นนับพันอย่าง

โลกนี้เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม ลูกศิษย์มากมายได้ไปเรียนถามอาจารย์เซ็น

ลูกศิษย์ : “ทำยังไงผมถึงจะหายกลัดกลุ้มครับ”

อาจารย์ตอบไปว่า : “แค่คุณปล่อยวาง คุณก็ไม่กลัดกลุ้มอีกต่อไป”

ชายคนหนึ่งถือดีว่าตนเองเป็นคนฉลาดรู้มาก ได้ยินอาจารย์ตอบอย่างนี้

ก็รู้สึกไม่ยอมรับ จึงเข้าไปถามหมายจะลองภูมิอาจารย์เซ็น

ลูกศิษย์ : “คนนับหมื่นนับพันคน ก็ย่อมมีความกลัดกลุ้มนับหมื่นนับพันอย่าง ท่านอาจารย์ตอบแต่ว่าให้ปล่อยวาง ปล่อยวาง มันไม่น่าขันดอกหรือครับ”

อาจารย์เซ็นไม่ได้โมโหศิษย์ผู้เย่อหยิ่งคนนี้ แต่กลับถามเขาไปว่า : “เวลาคุณนอน คุณฝันบ้างไหม”

ลูกศิษย์ : “แน่นอนสิครับ” เขาตอบ

อาจารย์เซ็น : “คุณฝันเหมือนกันในทุกคืนหรือเปล่า” อาจารย์ถามต่อ

ลูกศิษย์ : “จะบ้าเหรอครับ คนเราจะฝันเหมือนกันทุกๆ วันได้อย่างไร”

อาจารย์เซ็น : “คุณนอนมาเป็นหมื่นเป็นพันครั้ง และก็ฝันเป็นหมื่นเป็นพันเรื่อง” อาจารย์เซ็นพูดไปยิ้มไป

อาจารย์เซ็น : “แต่วิธีการออกจากความฝันนั้นก็มีเพียงวิธีเดียว นั่นก็คือ ตื่น ”

ลูกศิษย์ : ชายผู้อวดตนว่าฉลาดได้แต่อ้าปากค้าง

ชะตาชีวิตเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น แต่เมื่อเกิดมามีชีวิตแล้ว ใครก็หนีไม่พ้นจากชะตา

ในเมื่อหนีจากชะตาชีวิตไปไม่พ้น ก็ต้องปล่อยวาง ไม่มีเรื่องใดที่วางไม่ได้ มีแต่ทำใจไม่ได้

โชคดีที่ใจอยู่กับเรา เราคือผู้ควบคุม กล้าวาง ไหนเลยจะมีความกลัดกลุ้มอีก