จำไว้นะลูก เราจะไม่ลดตัวไปต่อล้อต่อเถียง กับคนแบบนั้น

จำไว้นะลูก เราจะไม่ลดตัวไปต่อล้อต่อเถียง กับคนแบบนั้น

ณ ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สิงโตพ่อลูกคู่หนึ่งกำลังเดินทางกลับบ้าน

ระหว่างทางได้มีหมาบ้าเดินเข้ามา หมายจะหาเรื่อง พ่อสิงโตจึงพาลูกเดินเลี่ยงไปอีกทาง

ลูกสิงโตเห็นดังนั้น ก็เกิดความสงสัย จึงเอ่ยถามพ่อว่า…

“เจอเสือตัวใหญ่พ่อยังกล้าสู้กับมัน แต่พอเจอหมาตัวแค่นี้ ทำไมพ่อถึงเดินหนี มันไม่สมศักดิ์ศรีนะพ่อ”

พ่อสิงโตเลยตอบลูกกลับไปว่า “ลูกจำไว้นะ บางครั้ง การเอาชนะหมาตัวหนึ่ง

มันไม่ใช่เรื่องที่มีเกียรติ หรือน่าภูมิใจนักหรอก ถึงเราจะเก่งหรือมีกำลังแค่ไหน

แต่ก็ไม่ควรเผชิญหน้ากับทุกเรื่อง และบางคนก็ไม่มีคุณค่ามากพอที่จะต่อกรด้วย”

ผู้คนในสังคมทุกวันนี้ ล้วนตกอยู่ในสภาวะที่เครียด กดดัน ต้องดิ้นรน

ไม่ว่าจะเรื่องปากท้อง หรือครอบครัว ทุกคนต่างมีความโลภเป็นแรงผลักดัน

เปรียบเหมือนไฟร้อนสุมอยู่เต็มใจ ไม่ว่าที่ไหน ก็มักจะมีโอกาสเจอคนเหล่านี้

คนที่พ่นไฟ พ่นเรื่องร้ายๆ ออกมาจากตัวเอง ดังนั้น บางครั้ง บางเรื่อง บางเหตุการณ์

ถ้าไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆ อย่าได้ไปใส่ใจเลย จงยิ้มให้กับเขา แล้วเดินจากไป

ตั้งหน้าตั้งตาทำงานของเราให้ลุล่วง อย่าไปรับเอาไฟเหล่านั้นมาใส่ตัวเอง

เพราะมันไม่คู่ควรสำหรับผู้มีปัญญา เราจะไม่ไปทะเลาะเพื่อเอาชนะคนแบบนั้นแน่นอน

กับบางคน เขาไม่มีราคาพอที่จะให้เรา ต้องเสียแรงไปต่อกรด้วย

แต่ถ้าเจอคนทำไม่ดีใส่ แล้วเรานิ่งเฉย ไม่ตอบโต้ บางครั้งเขาอาจได้ใจ และทำเรื่องแย่ๆ ใส่เราอีก

เพราะฉะนั้น เราไม่จำเป็นต้องทำตัวดีเกินไป หรือยอมให้เขารังแก

ต้องดูสถานการณ์ว่าเขาแค่เห่า หรือจะเข้ามากัด เราต้องใช้ปัญญาหาทางป้องกันตนเอง

อะไรแก้ด้วยกฎหมายได้ ก็พึ่งกระบวนการทางกฎหมาย เหมือนเจอหมาบ้า ก็วางเฉยไม่ได้

ต้องรีบเรียกเทศกิจมาจัดการ มันจะได้ไม่เที่ยวไประรานคนอื่น

หากพึ่งกฎหมายไม่ได้ ก็ต้องพึ่งตนเอง หาทางหนีทีไล่ที่ไม่ผิดกฎหมาย และไม่ผิดศีลธรรม

อย่าแก้ปัญหาด้วยความรุนแรง เพราะนั่นจะเป็นการสร้างปัญหาใหม่ตามมาอีก

เจอคนเลว อย่าทำเลวตอบ เพราะเรื่องเลวๆ เขาถนัดกว่าเรา แต่ก็อย่ายอมให้เขามารังแกเอาได้

ถึงเราจะไม่เห่าตอบหมา แต่ก็ไม่ควรยืนรอให้หมามันวิ่งเข้ามากัด