เขียนได้ดีมาก เตือนคนที่ชินกับการที่มีแม่คอยช่วยเหลือหลายเรื่อง หากพรุ่งนี้ไม่มีแม่จะทำอย่างไร

เขียนได้ดีมาก เตือนคนที่ชินกับการที่มีแม่คอยช่วยเหลือหลายเรื่อง หากพรุ่งนี้ไม่มีแม่จะทำอย่างไร

ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คนที่รักเรามากที่สุดนั้นก็คือแม่ หลายคนเกิดมาแล้วเคยชินกับการที่มีแม่คอยช่วยเหลือหลายเรื่อง

อยากกินอะไรก็ได้กิน อยากได้อะไรก็ได้ แม้จะดื้อแค่ไหน แม่ก็ยังให้อภัย อาจจะมีดุด่าบ้าง แต่ทั้งหมดแม่ทำเพราะว่ารัก

และอยากให้ลูกเดินทางไปในด้านที่ถูกที่ควรอย่างแน่นอน อยากเรียน แม่ก็ส่งเรียน อยากมีเงินแม่ก็ให้เงิน เราจะยืมแม่เท่าไหร่

แม่ก็ไม่เคยคิดจะทวงคืน หรือคิดดอกเบี้ยกับลูกเลย เพื่อให้ลูกอยู่สุขสบายที่สุด มีเด็กหลายคนที่ต้องพลัดพรากจากอ้อมอกพ่อแม่

ใช้ชีวิตอยู่อย่างลำพัง และโดดเดี่ยว เป็นเด็กกำพร้า นอนตามที่สาธารณะ ขอข้าวขอน้ำคนอื่นกิน

บ้างก็โดนไล่ โดนตี เก็บเศษอาหารประทังชีวิตไป อย่างทุกข์ทรมาน ไร้บ้านขาดที่พึ่ง ว่ากันว่า หากขาดพ่อเหมือนถ่อหัก

ขาดแม่เหมือนแพแตก ชีวิตของลูกแต่ละคนไร้ทิศทาง กระจัดกระจายกันไป ไร้อนาคตไร้คนนำทาง ไร้การศึกษา กลายเป็นเด็กมีปัญหา

ตกเป็นภาระของสังคม ชีวิตนั้นเป็นเหมือนการข้ามแม่น้ำที่เชี่ยวกราก ภัยอันตรายรอบด้าน พ่อกับแม่ก็เหมือนแพที่จะถ่อให้ลอยข้ามไปได้

ถึงเป้าหมายอย่างปลอดภัย บางทีหากขาดพ่อ หรือถ่อหัก ยังพยายามใช้มือพายไปแทนได้ แต่ก็ยากลำบากพอสมควร

แต่ถ้าเมื่อไหร่ขาดแม่ กลายเป็นแพแตก ไม่เหลือใคร ก็จะจมน้ำ ต า ย อยู่ตรงนั้น

สำหรับคนที่ยังมีแม่อยู่ นั้นถือว่าเป็นสิ่งที่โชคดีที่สุดในชีวิตแล้ว ท่านก็เหมือนเทียนเล่มหนึ่ง ที่กำลังโดนเปลวเทียนละลายแท่งอยู่

ยิ่งเทียนเล่มนั้นส่องสว่างมากเพียงใด แท่งเทียนก็จะยิ่งสั้นลงเหมือนดั่งกับชีวิตแม่ที่ให้ลูกมากแค่ไหน

อายุขัยก็จะสั้นลงไปทุกวินาที อย่าลืมว่าพ่อแม่เราแก่ลงทุกวัน อายุที่ได้มา คือเวลาที่เสียไป ลูกเองควรจะรัก ดูแลท่าน ทำให้ท่านมีความสุข

ทำให้ท่านภูมิใจ เพราะเทียนเล่มนี้ไม่รู้ว่าจะส่องสว่างได้ถึงวันไหน บางทีก็ริบหรี่ บางทีก็อาจจะดับไปเลย โดยที่เราแทบไม่ทันจะตั้งตัว

น้ำตาเทียนก็เปรียบเหมือนน้ำตาแม่ สุดท้ายวันหนึ่งเทียนก็ต้องถูกเผาไหม้หมด เหลือเพียงแต่ไส้ดำ ทิ้งไว้ วาระสุดท้ายของแม่ก็ไม่ต่างกัน

แม้ทุกคนจะต้องพบจุดจบที่ไม่ต่างกัน คือเหลือไว้แต่เพียงเรื่องราวให้คนข้างหลังจดจำ เถ้าถ่านเชิงตะกอนเหล่านั้น จะทำให้หลายคนได้ย้อนคิดเสียดาย

หากไม่เคยทำอะไรให้แม่ภูมิใจเลย ลองคิดดู หากพรุ่งนี้จะไม่มีแม่แล้ว มันจะเปล่าเปลี่ยวสักแค่ไหน ผู้เป็นแม่นั้นยอมทุกอย่างเพื่อลูก

แม่ยอมอดเพื่อให้ลูกได้อิ่ม แม่ยอมทุกข์เพื่อสุขของลูก ยอมลำบากเพื่อให้ลูกสบาย แม่ยอมต า ย เพื่อให้ลูกมีชีวิตอยู่

แม่จะคอยเป็นห่วงอยู่ตลอด และคอยเฝ้าถามอยู่เสมอว่าลูกเหนื่อยไหม หิวหรือเปล่า อยากกินอะไรไหม ลูกอยากจะได้อะไร

แม่จะหามาให้ตลอด กลับมาย้อนมองที่ตัวลูกบ้างเคยอยากจะหาอะไรมาให้แม่หรือเปล่า เคยถามไหมว่าแม่อยากได้อะไรบ้าง