โบราณว่า อย่าได้ไปเที่ยวแข่งบุญวาสนากับใคร

โบราณว่า อย่าได้ไปเที่ยวแข่งบุญวาสนากับใคร

แข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้ คำนี้เราได้ยินกันจนคุ้นหู

เมื่อรู้อย่างนี้ จงพอใจใน “วาสนา” ของตัวเอง อย่าได้คิดไปเปรียบเทียบกับใคร ให้เรารู้สึกด้อย

เพราะคนเราแต่ละคน เกิดมาต้นทุนต่างกัน จน รวย ไม่เท่ากัน นั้นเป็นเรื่องธรรมดา

แต่ทว่ามนุษย์อย่างเรา เป็นผู้ได้เปรียบกว่าสัตว์ทั้งหลายอยู่มากมาย

คนเราเกิดมามีความคิด สามารถประกอบอาชีพ เพื่อหาเลี้ยงตัวเองได้ ขึ้นชื่อว่าเป็นสัตว์ประเสริฐ

ใยเราต้องไปน้อยใจในวาสนา ให้เป็นทุกข์แก่ใจตัวเอง เรายังมีดี และได้เปรียบสัตว์ทั้งหลายเหล่านั้น

ดังนั้นแล้ว เราจงมองหาสิ่งที่ดีในตัวเอง แล้วนำเอามาใช้ อย่าเฝ้ารอคอยวาสนา แต่จงลงมือทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้น

บางคนเฝ้ารอแต่วาสนา รอบุญเก่ามาช่วยหนุนนำให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง แต่ไม่ยอมลงมือทำ วาสนานั้นจะเกิดขึ้นมาได้อย่างไร

อย่าเอายาพิษ หรือความทุกข์ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟ เข้ามาเผาภายในจิตใจตัวเอง

ขอให้พอใจในอำนาจวาสนา หากเราพอใจในสิ่งที่ตนมีแล้วนั้น จิตใจเราก็เบาสบาย ความทุกข์ร้อนใจก็จะไม่เกิด

อย่างไรก็ตาม อย่าได้เอาตัวเรา ไปเปรียบเทียบกับใครๆ เด็ดขาด ขอให้เราคิดว่า เราทำดีที่สุดแล้ว

คำว่า แข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้ จะคอยเตือนใจเรา

ให้พอใจยินดีในสิ่งที่ตนมี และไม่คิดแข่งกับใคร นอกจากแข่งกับตัวเอง เท่านั้นพอ