ทำดีต่อกันไว้ จากกันวันไหน จะได้ไม่เสียใจทีหลัง

ทำดีต่อกันไว้ จากกันวันไหน จะได้ไม่เสียใจทีหลัง

ก่อนที่เราจะโกรธ เกลียด เศร้า ทุกข์ ท้อ หรือเบียดเบียนใคร

ลองนึกดูสักนิด วันหนึ่งไม่ช้าก็เร็ว ทั้งตัวเราและบุคคลที่เรารัก

ต่างก็ต้องพบเจอกับ “ความต า ย” ต่างคนต่างไป

ตามทางของตัวเอง และอาจไม่มีวันได้พบกันอีก

สิ่งใดที่เคยสำคัญมั่นหมาย ก็นำติดตัวไปไม่ได้สักอย่าง

คิดเช่นนี้แล้ว.. บางทีอาจไม่มีเหตุผลใดเลยที่เราจะทำร้ายกัน

ไม่มีเหตุผลที่เราจะรู้สึกหยิ่งผยอง อวดดี หรือสิ้นหวังในโชคชะตา

ชีวิตควรเป็นสิ่งงดงามมิใช่หรือ.. เหตุใดเราจึงหลงลืมความหมายข้อนี้ไปสิ้น

ที่จริงแล้วเราควรใช้ทุกเวลานาทีอย่างรู้คุณค่า ใช้มันอย่างละเมียดละไม

เราควรจะรัก หวังดี และมีเมตตาต่อกันอย่างไร้เงื่อนไข

เพราะเมื่อวันนั้นมาถึง เราจะได้ไม่ต้องรู้สึกเสียดาย

ไม่ต้องรู้สึกผิดหรือติดค้าง ฉะนั้น ต่อจากนี้ไป จะทำสิ่งใดๆ ก็จงคิดให้ดี

เพราะเวลา และชีวิต.. คือสิ่งที่ไม่หวนกลับคืน

ขอขอบคุณ พศิน อินทรวงค์