ตลอดชีวิตของคนเรา มีสิ่งที่ต้องทำให้ดีที่สุด 3 เรื่อง

ตลอดชีวิตของคนเรา มีสิ่งที่ต้องทำให้ดีที่สุด 3 เรื่อง

ข้อ 1 อบรมเลี้ยงดูบุตรหลาน ไม่ให้เป็นภาระสังคม

ข้อ 2 ดูแลตัวเองให้ดี อย่าเป็นภาระบุตรหลาน

ข้อ 3 ดูแลบุพการีที่ให้กำเนิดเราให้ดี ยามเมื่อท่านยังอยู่

ผ่านไปอีกไม่กี่ปี พวกเราล้วนต้องจากไป

หากจะพูดถึงโลกนี้ พวกเราล้วนไม่มีความหมาย

เราต่อสู้ดิ้นรนมาทั้งชีวิต เอาอะไรไปไม่ได้

เรายึดมั่นมาทั้งชีวิต ล้วนไม่อาจนำติดตัวไป

เกิดมาชาตินี้ ไม่ว่ายากดีมีจน ล้วนต้องเดินมาจนถึงวันสุดท้าย

เมื่อต า ยจากไป หันกลับมามอง ตลอดชีวิตของเราล้วนเป็นความว่างเปล่า

ดังนั้น นับแต่บัดนี้ เราต้องตั้งใจใช้ชีวิต มีความสุขกายสบายใจในทุกวัน

เจริญรุ่งเรืองเท่าไหร่ ชั่วพริบตาเดียว ต่างล้วนสูญสิ้น หาประโยชน์ไม่ได้

จงทำดีต่อทุกๆ คน ชีวิตหนึ่งสั้นนัก

คนเคยสัญญากันไว้ว่าจะอยู่ร่วมกันตลอดไป แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปกลายเป็นเพียงอดีต

สัญญากันไว้ว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป เดี๋ยวเดียวกลับกลายเป็นแค่เพื่อนเก่าที่เคยรู้จัก

บางคนนัดกันไว้ว่าพรุ่งนี้พบกัน แต่พอตื่นขึ้นมา อาจจะอยู่กันคนละโลก

ดังนั้น เมื่อเรายังมีชีวิตอยู่ อย่าพลาดโอกาสในการที่จะได้พบปะกับคนรัก

เพื่อนที่ร่วมสู้กันมา เพื่อนนักเรียน หรือเพื่อนร่วมงาน

รักกันเมื่อยังมีโอกาส โอบกอดกันเมื่อยังทำได้ อย่าปล่อยมือที่จูงกันมา

ไปเที่ยวเล่นเมื่อยังสามารถ อยากกินอะไรก็กิน ดูแลเอาใจใส่คนรอบกาย

อย่าโกรธกันอย่างง่าย ๆ โดยไม่มีเหตุผล ความเข้าใจกันคือความสัมพันธ์ที่ดีที่สุด

อย่าปล่อยให้ชีวิตเต็มไปด้วยข้อสงสัย อย่าละเลยกับคนที่คุณรัก

ไม่มีคนที่โง่ที่สุด มีแต่คนที่แกล้งโง่เพื่อคุณ ให้อภัยคุณ เพราะไม่ต้องการเสียคุณไป

ซื่อสัตย์จึงอยู่ด้วยกันนาน รู้จักทะนุถนอม จึงคู่ควรที่จะครอบครอง

เมื่อได้ประโยชน์ จงอย่าลืมเปิดโอกาสให้ผู้อื่น

เมื่อมีเหตุผล จงอย่าลืมที่จะให้อภัยคนอื่น

เมื่อเก่งกว่า จงอย่าหัวเราะเยาะคนอื่น

เก่งเกินไป มีแต่คนรังเกียจ

จู้จี้จุกจิกเกินไป มีแต่คนรำคาญ

เย่อหยิ่งเกินไป มีแต่คนหลีกหนี

เราเกิดมาในโลกนี้ ล้วนแต่ว่างเปล่า ทำไมจึงต้องหมกมุ่นกับทุกสิ่งทุกเรื่อง ไม่อาจปล่อยวาง

พูดมากไป ทำร้ายคนอื่น เคียดแค้นเกินไป ทำร้ายจิตใจ

ไม่ทำร้ายผู้อื่น ไม่ทำร้ายจิตใจ นั่นคือ การปล่อยวาง

ชั่วชีวิตนี้ ขอเพียงรู้จักปล่อยวาง เป็นตัวของตัวเอง ไม่ทำเรื่องละอายใจ

โลกนี้ล้วนมีเหตุขัดแย้งมากมาย เอาชนะแล้ว สูญเสียศรัทธาผู้คน

ผลประโยชน์บนโลกนี้มากมาย พอเพียงก็พอ อย่าเห็นผลประโยชน์มีค่ามากกว่าความสัมพันธ์

ใจเป็นสุข วันเวลาก็ผ่อนคลาย เป็นตัวของตัวเอง ชีวิตนี้จึงมีค่า

คิดมากไปทำให้กังวล ใส่ใจมากไป ความคิดก็จะถูกครอบงำ มุ่งหวังมากไป ก็จะเป็นทุกข์

ดูแลทะนุถนอมคนที่รักเรา และที่เรารัก เพราะเราไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกหรือไม่ ในชาติหน้า

รู้จักหาความสุขกับปัจจุบัน เพราะเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะเป็นวันสุดท้ายของเรา

เรียนรู้ที่จะมีความสุขในทุกๆ วัน

ขอขอบคุณ เพจเรื่องดีๆ มีข้อคิด