อย่างที่เค้าพูดกัน คนไม่จำ 9 ครั้งที่เราให้หรอก เขาจำครั้งเดียวที่เราไม่ให้

อย่างที่เค้าพูดกัน คนไม่จำ 9 ครั้งที่เราให้หรอก เขาจำครั้งเดียวที่เราไม่ให้

ตอนผมขายลูกชิ้นหน้า 7-11 มีลูกค้าคนนึง แกขับรถตุ๊กๆ เป็นลูกค้าประจำ

ทุกๆวัน แกจะมาซื้อลูกชิ้นเนื้อผม 4 ไม้ 40 บาท แกไม่กินอย่างอื่น นอกจากลูกชิ้นเนื้อเท่านั้น

ผมเห็นว่าเป็นลูกค้าประจำ และชอบที่แกเป็นคนทำมาหากินเหมือนกัน

ผมจะแถมให้แกทุกครั้ง ครั้งละไม้ แกซื้อ 4 ไม้ 40 บาท ได้ 5 ไม้ทุกรอบ

มีอยู่วันนึงผมขายดี ลูกชิ้นทอดเหลือแค่ 4 ไม้พอดี ผมไม่ได้แถม และก็ลืมบอกแก

แกเห็นในถุงมีลูกชิ้นแค่ 4 ไม้ แกก็เดินกลับมาทวงว่า “อีกไม้ล่ะ?!”

ผมบอกแกว่า “โทษทีครับพี่ วันนี้ขายดี มีแค่ 4 ไม้จริงๆ พรุ่งนี้ผมแถมให้นะ”

แกทำหน้าเซ็ง แล้วตั้งแต่วันนั้นก็ไม่มาซื้อร้านผมอีกเลย แต่ไปซื้อร้านตรงข้ามผมแทน!

วันนี้ผมนึกได้ เพราะป้าเจ้านี้ก็ไม่ได้แถมผมเหมือนทุกวัน

แต่ผมก็ไม่ทวงนะ เข้าใจว่าแถมคือน้ำใจ และแกคงลืม

มันทำให้นึกถึงคนๆ นึงมากินกับผม เวลาไปไหนผมเลี้ยงตลอด เพราะเห็นว่าไม่ค่อยมีเงิน

มีวันนึงผมเงินไม่พอ เช็คบิลมา 7 ร้อยกว่า แต่ผมมีแค่ 4 ร้อยกว่า เลยให้เขาช่วยออก

เหมือนไม่เต็มใจแต่ก็ออก หลังจากนั้น เขาก็ไม่มากินมาเที่ยวกับผมอีกเลย

นี่แหละ..คน เคยได้แล้ว พอไม่ได้ ก็ไม่พอใจ ตีค่าน้ำใจคนอื่นแบบผิดๆ

อย่างที่เค้าพูดกัน คนไม่จำ 9 ครั้งที่เราให้หรอก เขาจำครั้งเดียวที่เราไม่ให้

ขอบคุณ : สิริทัศน์ สมเสงี่ยม