จงอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ เดินหน้าต่อไป ไม่เหลือใครก็ช่างมัน

จงอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ เดินหน้าต่อไป ไม่เหลือใครก็ช่างมัน

บางครั้งที่ยอมเสียเปรียบ อาจเพราะอยากลองใจ

คุณหลอกเขา แต่เขายังเชื่อใจคุณ นี่คือคนเหนือคน

คุณเยินยอเขา เขาสรรเสริญคุณ นี่คือเพื่อน

วันนี้ว่าคุณโง่ พรุ่งนี้ว่าคุณงี่เง่า นี่คือคนที่รักคุณ

คนที่ดุด่าคุณเสมอ แต่พอมีเรื่องเดือดร้อน ก็ยื่นมือเข้ามาช่วยตลอด นี่คือผู้อุปถัมภ์

ช่วยร้อยครั้งแต่จำไม่ได้ ปฏิเสธแค่ครั้งเดียว กลับหาว่าแล้งน้ำใจ นี่คือคนถ่อย

กาลเวลาคัดกรองใครหลายคน ออกไปจากชีวิตเรา เหมือนตะแกรงร่อนแป้ง

ที่ไม่แน่ว่าหากนานไปกว่านี้ อาจจะไม่เหลือแป้งสักเม็ดบนตะแกรงเลยก็ได้

หรือแม้แต่ตัวเราเอง ก็อาจเป็นแป้งบนตะแกรงของคนอื่น ที่หลุดร่วงหล่นหายไปจากชีวิตเขาโดยไม่รู้ตัว

สำหรับบางคนก็ดีใจ ที่ใครคนนั้นออกไปจากชีวิตเรา แล้วหลังจากนั้น เราก็มีชีวิตที่ดีอย่างบอกไม่ถูก

แต่กับบางคนก็น่าเสียดาย ที่เดินร่วมทางกันมาได้ไม่ไกลเท่าไหร่ ก็ต้องแยกจากกัน

ถึงอย่างนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าใครจะห่างหายไป เราก็ต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง

อย่าเป็นเลยคนเจ้าเล่ห์ มันทุกข์ เป็นคนซื่อๆ นี่แหละ หัวถึงหมอนก็หลับเลย

อย่าเป็นเลยคนเจ้าคิดเจ้าแค้น มันล้า เป็นคนจริงใจนี่แหละ พูดกับใครก็สบายใจ

อย่าพยายามเป็นที่หนึ่งทุกเรื่อง มันเหนื่อย เป็นคนธรรมดาๆ นี่แหละ กินอะไรก็อร่อยไปหมด

ใครจะยังไงก็ช่างเขา เป็นตัวของตัวเอง ที่ไม่ทำให้ทั้งตัวเองและคนอื่นเดือดร้อน เป็นแค่นี้ก็ดีแล้ว

ขอขอบคุณ สถานีความสุข