เรื่องนี้เขียนได้ดีมาก อยู่ต่อหน้าคนใจแคบ ให้เราแกล้งโง่

เรื่องนี้เขียนได้ดีมาก อยู่ต่อหน้าคนใจแคบ ให้เราแกล้งโง่

ในสมัยก่อน มีแม่ทัพคนหนึ่ง เล่นหมากล้อมเก่งมาก ไม่เคยมีใครเอาชนะเขาได้เลย

อยู่มาวันหนึ่ง แม่ทัพคนนี้ต้องออกรบ เขาได้เดินทางผ่านบ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง

หน้าบ้านมีป้ายติดเอาไว้ว่า “นักหมากล้อมอันดับ 1 ของแผ่นดิน”

แม่ทัพผู้นี้ไม่เชื่อ จึงเดินเข้าไปหาเจ้าของบ้าน แล้วทำการเล่นหมากล้อมด้วย

ผลปรากฏว่า เจ้าของบ้านแพ้ทั้ง 3 กระดาน แม่ทัพหัวเราะเยาะ แล้วบอกว่า

“แกไปเอาป้ายลงได้แล้ว” จากนั้นแม่ทัพก็เดินทางต่อไป ด้วยความดีใจ

ไม่นานหลังจากรบชนะ แม่ทัพได้เดินทางกลับ ก็ยังเห็นป้ายแขวนอยู่ที่หน้าบ้านหลังเดิม

แม่ทัพจึงเข้าไปหาเจ้าของบ้าน ถามว่า “ทำไมแกยังไม่เอาป้ายลงอีก”

เจ้าของบ้านจึงขอท้าดวลแม่ทัพอีกครั้ง ผลปรากฏว่าครั้งนี้แม่ทัพแพ้ทั้ง 3 กระดาน

แม่ทัพประหลาดใจมาก จึงถามเจ้าของบ้านว่า ทำไมรอบนี้จึงเก่งนัก

เจ้าของบ้านตอบว่า “ครั้งก่อนท่านมีภารกิจออกรบ ข้าน้อยจะไปลบเหลี่ยม

ทำให้ท่านหมดขวัญกำลังใจไม่ได้ แต่ครั้งนี้ท่านชนะกลับมา ข้าน้อยก็ไม่ต้องออมมือแล้วขอรับ”

คนที่เก่งจริงในโลกนี้ คือคนชนะได้ แต่ไม่จำเป็นต้องชนะ มีใจกว้างขวางพอที่จะให้

การใช้ชีวิตก็เหมือนกัน รู้ไม่จำเป็นต้องพูด ไม่พูดใช่ว่าจะไม่รู้

หากคุณพูดในสิ่งที่คุณรู้ แต่เป็นเรื่องที่เจ้าตัวไม่อยากให้รู้ หรือไม่คิดว่าคนอื่นจะรู้

คุณจะไม่ได้มิตรแต่ได้ศัตรู ทุกคนบอกว่ารับความจริงได้ ต้องการให้คุณพูดความจริง

แต่พอคุณพูดแล้วใช่ว่าจะรับได้ทุกคน อาจจะโกรธคุณด้วยซ้ำที่เกิดรู้ความจริง

เพราะที่เขาบอกให้คุณพูดความจริง เขาเพียงต้องการจะรู้ว่า คุณรู้มากแค่ไหน

แต่ไม่ได้หมายความว่า เขาจะรับความจริงได้ เมื่อเห็นว่าคุณรู้เยอะมาก เยอะกว่าที่เขาคาดไว้

เขาย่อมโกรธคุณ เพราะคุณดัน “รู้ทัน” ดังนั้น ต่อหน้าคนใจแคบ คุณต้องใจกว้าง

ถ้าทำใจกว้างไม่ได้ ก็ต้องแกล้งไม่รู้บ้าง จะเก่งแค่ไหน ก็ต้องรู้จักแกล้งโง่ให้เป็น